I-Hart, Ida De Smet, Beeldende Plastische Kunstenares, 

benaderd zowel vanuit de kunstgeschiedenis als vanuit haar eigen systematiek, terwijl ook aandacht word geschonken aan de talrijke wetenschappelijke en populair - wetenschappelijke hanteringen.

Een levensverhaal en een visie op mijn werk vanuit de wiskunde, is een bijzonder vermogen om in taal uit te drukken wat me bezighoud.

Er zitten patronen in de horoscopen van artiesten en kunstenaars: Maan met Venus (kunstzin) of Venus met Neptunus (kunstenaarschap) en soms ook Venus met Uranus (kunstzinnige aspiraties, gevoel voor ritme).

De meetkundige figuur is echter geen concrete werkelijkheid, geen natuurvorm, maar een middel om de beeldende gedachte te visualiseren.

Een verborgen kunst noemt: in de diepten der menselijke ziel.

De tegendelige verhouding van innerlijk en uiterlijk is in eerste instantie beeldend exact te aanschouwen aan het cirkelvlak, eenheid en verscheidenheid van 'straling' en 'lijning'.

Vanuit het 'ruimtecentrum' van de cirkel breid zich de straling uit, die we kunnen uiteendenken tot oneindig veel stralen.

En om het centrum legt zich de lijning, die we kunnen uiteendenken tot oneindig veel concentrische lijnen. Straling is uitbreiding, ruimtewerking, lijning is omgrenzing, tijdwerking.

De straal is 'actief', doet de lijn geboren worden, de lijn is passief, zij 'ontvangt' haar wezen van de straal. De Straal veruiterlijkt zich tot lijn, hij 'verschijnt' in de lijn.

De straal is 'vertikaal', 'strak', de lijn is 'horizotaal', 'lenig'.

Elke oppervlakte is, als uiterlijkheid van innerlijkheid: lijn.

Beide bewegingen kruisen elkaar in een snijpunt waar het 'lichaam' als uitbeelding geboren wordt. Vanuit dit snijpunt ontstaat een nieuwe beweging: de 'radiatieve', die zich openbaart in een 'bol' of 'plastiek'. Iedere plastiek gaat weer uiteen tot een horizontale en een verticale beweging, die weer 'ineenparen' tot een nieuwe plastiek. 'En zo zonder einde.

De werkelijke, universele verhouding, die bewustzijn, liefde, Godheid, mysterie is, laat zich uiteraard nooit in eigenlijke zin uitbeelden, zij het in een begrip, begripsvoorstelling, figuurconstructie, tekening of anderszins. Zij wordt alleen 'gemedideerd' (gerepresenteerd) door de levende, 'bouwende', relationale dialectiek van een persoonlijk bewustzijn. De Godheid in die zin gesymboliseerd in het maçonnieke 'Opperbouwmeester des Heelals' : het Heelal zèlf, dat zichzelf, als het ééné Zelf, opbouwt tot Zelfbewustzijn'.

De definitie van het godsbegrip als absolute relatie is pas 'heel' als zij niet alleen verbaal maar ook visueel exact in een figuur wordt uitgedrukt.

Deze figuur ontstaat door de 'decentratie' van het cirkelvlak. Door het middelpunt van de cirkel oneindig ver weg te denken wordt de enige relativiteit van de cirkel, die van het middelpunt tot de omtrek, afgeworpen; de cirkellijn wordt volstrekt recht. Het cirkelvlak wordt 'geopend' tot een absolute straal en een absolute lijn. Deze relatie kan worden getekend als T-figuur: de figuratie van de absolute duïteit, van het absolute zonder relativiteit.

Beeldende kunst is de vorm van kunst waarbij waarbij het beeldende (de afbeelding)voorop staat. Een afbeelding in de zin van een uitbeelding die een platte vorm kan aannemen met een zichtbaar resultaat. Deze kunstvorm werd ook wel eens plastische kunst genoemd, maar dat is een gallicisme ontstaan uit de Franse term arts plastique. Dat geeft aan dat de gemaakte werken plastisch, dat wil zeggen tastbaar zijn. Handelingen die zich in de tijd afspelen. Beide veroorzaken een esthetische belevenis in de zin van een uitzonderlijke zingtuiglijke ervaring.

Het pragmatisme is een wetenschappelijke en filosofische stroming die erdoor gekenmerkt wordt dat de waarheid van een theorie of een wet daarin bestaat dat ze bevestigd wordt in de praktijk (verificationisme).

Daarnaast bestaat er ook nog een morele of religieuze variant, die de waarheid van metafysische opvattingen of van religieuze leerstellingen bevestigd ziet als ze heilzaam blijken te zijn op zedelijk of moreel gebied en als ze daarin richtinggevend zijn.

- Kleurensymboliek: In de Kunst

- Religie

- Wetenschap en techniek

- Andere